Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013

. Τουρκία: υπόδειγμα μνημονιακού κράτους .

*

Νίκος Μπογιόπουλος
("Ριζοσπάστης")
***
*

   «Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ»...

.

alt

Τι είναι η Τουρκία; Αν πιστέψουμε την προπαγάνδα της τελευταίας τριετίας στην Ελλάδα, η Τουρκία είναι το «κράτος - υπόδειγμα» της σωστής εφαρμογής των Μνημονίων...

 

Αν φέρουμε στο μυαλό μας τα λόγια των ενσωματωμένων στο εγχώριο μιντιακό καθεστώς λοβοτομής της κοινής γνώμης, η Τουρκία είναι η απόδειξη ότι το ΔΝΤ είναι ένας «παρεξηγημένος» οργανισμός. Οτι το ΔΝΤ μπορεί να είναι και ένας καλός, φιλεύσπλαχνος, συνεργάσιμος, συνεννοήσιμος, ζουμπουρλούδικος οργανισμός, που όχι μόνο δεν κάνει «λάθη», αλλά και στέκεται αρωγός σε χώρες, ώστε να αναπτυχθούν και να ορθοποδήσουν...

 

Φυσικά, ουδείς αμφιβάλλει ότι, με βάση τα κριτήρια των υμνητών του ΔΝΤ, με βάση τα «πιστεύω» του ξεπουλήματος, των ιδιωτικοποιήσεων, με βάση το ευαγγέλιο των υπηρετών των μονοπωλίων, όντως η Τουρκία, μετά την κρίση που τη συγκλόνισε το 2001, «αναπτύχθηκε».

 

Το 2010, για παράδειγμα, ο ρυθμός ανάπτυξης της Τουρκίας (ένα στοιχείο με το οποίο «λιγώνουν» όλοι οι χαρτογιακάδες του κόσμου) εκτινάχτηκε στο 8,9%, και το 2011 στο 8,5%, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο στους G-20, μετά από εκείνο της Κίνας.

 

Αλλά, πίσω από τη στατιστική «βιτρίνα» του τούρκικου καπιταλισμού, υπάρχει και η... ενδοχώρα του.

 

                                         *

 

Πριν δούμε τι επικρατεί στην τουρκική κοινωνική «ενδοχώρα», δηλαδή πριν αναφερθούμε στις συνέπειες αυτού του τούρκικου «θαύματος», αφού αυτή η κατηγορία «θαυμάτων» επιφέρει πολλές και δυσάρεστες συνέπειες στις ζωές των κανονικών ανθρώπων, θα πρέπει να σημειώσουμε τα υλικά με τα οποία συντελείται.


Το τουρκικό οικονομικό «θαύμα», πέραν του αυταρχισμού στον τρόπο και τη μορφή διακυβέρνησης, είχε και έχει σαν λίπασμα:

α) Ρυθμίσεις ελαχιστοποίησης του λεγόμενου «εργατικού κόστους», με το βλέμμα στην προσέλκυση «ξένων επενδύσεων», που σημαίνει ότι ο μέσος μισθός του εργαζόμενου στην Τουρκία κυμαίνεται στα 350 ευρώ μηνιαίως (σ.σ.: αυτό κάτι μας θυμίζει...).

β) Περιορισμός κοινωνικών δικαιωμάτων, στο όνομα της «σταθεροποίησης» και της διαφύλαξης εκείνης της «ομαλότητας» που θα διευκολύνει την «ανάπτυξη» (σ.σ.: αυτό κάτι μας θυμίζει...).

γ) Επιβολή χαριστικών πράξεων, πακέτα φορολόγησης επιχειρήσεων με συντελεστή που δεν ξεπερνά το 2%, αμνήστευση πλούτου και ξέπλυμα χρήματος για μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού με συμβολικό τίμημα, ρυθμίσεις που καθιστούν κάτι παραπάνω από φιλική τη φορολογία για το μεγάλο κεφάλαιο (σ.σ.: αυτό κάτι μας θυμίζει...).

δ) Υπερδανεισμός των νοικοκυριών, με συνέπεια την υπερχρέωσή τους, ώστε να συντηρηθεί η καταναλωτική «φούσκα» (σ.σ.: αυτό κι αν μας θυμίζει κάτι...).
                                          *
Αυτά είναι τα υλικά του τούρκικου «θαύματος».
Κάπως έτσι η Τουρκία ανακηρύχτηκε πέρσι η τρίτη αναπτυσσόμενη χώρα παγκοσμίως μετά τις Κίνα, Ινδία, και να γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος Γκιούλ, έφτασε να δηλώνει:

«Κάποτε η Τουρκία ήταν ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης, σήμερα είναι ο μόνος υγιής»...

Στην «υγιή» γείτονα, όμως, συμβαίνουν τα εξής:
1) Οι ταξικές ανισότητες στην Τουρκία έχουν πάρει αβυσσαλέο χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να την κατατάσσουν τρίτη χώρα παγκοσμίως στη σχετική μέτρηση μετά τη Χιλή και το Μεξικό (σ.σ.: τα άλλα αγαπημένα παιδιά του ΔΝΤ). Τα εισοδήματα των πλουσίων στην Τουρκία είναι - σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία - 8,5 φορές μεγαλύτερα από τα εισοδήματα των φτωχότερων Τούρκων.

2) Το πλουσιότερο 20% των πολιτών στην Τουρκία κατέχει σχεδόν το 50% του παραγόμενου εισοδήματος της χώρας, ενώ για το φτωχότερο 20% του πληθυσμού των 80 εκατομμυρίων πολιτών αντιστοιχεί μόλις το 5,6% του ΑΕΠ.

3) Το ποσοστό της φτώχειας στη χώρα έχει ξεπεράσει το 18% του πληθυσμού, που σημαίνει ότι περίπου 15 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας και απόλυτης αδυναμίας να καλύψουν τα αναγκαία για τη διαβίωσή τους.

4) Σχεδόν το 60% του τουρκικού λαού είναι χρεωμένο στις τράπεζες, το 44% δεν μπορεί να αγοράσει καινούρια ρούχα, το 60,5% δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να δαπανήσει χρήματα για να φάει κρέας, το 87% του πληθυσμού δεν έχει τα χρήματα που απαιτούνται για μια βδομάδα διακοπών.

5) Στον τομέα της απασχόλησης, το μέσο ποσοστό απασχόλησης στις χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ είναι 66,1% ενώ στην Τουρκία είναι 44,3%.

6) Στην εκπαίδευση, η Τουρκία το 2007 διέθετε ανά μαθητή 7 φορές λιγότερα χρήματα για τη μόρφωσή του από το μέσο όρο της αντίστοιχης δαπάνης μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.

7) Η παιδική θνησιμότητα στην Τουρκία, όπως καταμετρήθηκε το 2008, είναι κατά 4 φορές μεγαλύτερη από το μέσο όρο των κρατών - μελών του ΟΟΣΑ, και έφτασε το 17/1.000.

8) Από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας, οι 67 βρίσκονται σε κατάσταση υποβάθμισης σε σχέση με τις αναπτυγμένες περιφέρειες άλλων χωρών του κόσμου που έχουν συγκρίσιμο επίπεδο ανάπτυξης με την Τουρκία, ενώ οι 27 από αυτές τις επαρχίες τελούν υπό καθεστώς φτώχειας.

*


 

Αυτός είναι «ο μόνος υγιής», όπως αποκαλεί τη χώρα του ο Γκιούλ. Αυτό είναι το οικονομικό «θαύμα» της Τουρκίας.
Η «υγεία» της Τουρκίας αποκαλύπτει τι σημαίνει «υγεία» στη γλώσσα του κεφαλαίου. Είναι η γλώσσα, δηλαδή, την οποία χρησιμοποιούν και στην οποία συνεννοούνται οι κεφαλαιοκράτες (και) στην Τουρκία.

Πρόκειται, όπως είναι φανερό, για την κοινή γλώσσα των μονοπωλίων και της ταξικής εκμετάλλευσης παντού στον κόσμο. Ακόμα πιο φανερό, δε, είναι ότι καθόλου δεν απασχολεί τους πλουτοκράτες αν το «αξάν» αυτής της γλώσσας είναι περισσότερο ή λιγότερο ισλαμικό, περισσότερο ή λιγότερο κεμαλικό...

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavrovelonia

*



Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

... ΑΟΖ - άσχημα τα πράγματα ...

Γιώργος Δελαστίκ

***

*

Οι Τούρκοι μας έλειπαν

*

alt

Ξαφνικά, σαν να μη μας έφτανε η άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας και η διαρκής καταβύθισή της στην άβυσσο της κρίσης, να 'σου και οι Τούρκοι! Αυτοί μας έλειπαν τώρα! Ο "φίλος" Ερντογάν στέλνει τουρκικά πολεμικά πλοία στα νότια του Καστελόριζου για να κάνει με "τσαμπουκά" έρευνες εντοπισμού κοιτασμάτων φυσικού αερίου μέσα στην ελληνική (!) Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Απειλεί ταυτόχρονα να στείλει το Πολεμικό Ναυτικό της Αγκυρας και στην ΑΟΖ της Κύπρου για να διακόψει βιαίως γεωτρήσεις για φυσικό αέριο σε περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ που συνορεύει με την ΑΟΖ του Ισραήλ. Παράλληλα προχωρά σε κινήσεις προετοιμασίας αρπαγής ολόκληρης της ΑΟΖ της Κύπρου ανάμεσα στη Μεγαλόνησο και στην Τουρκία μέσω "συμφωνίας" ανάμεσα στην Αγκυρα και στα κατοχικά τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο!

Θερμό επεισόδιο είναι προφανές ότι απειλείται να ξεσπάσει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αν η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφασίσει να κάνει το αυτονόητο και θεμελιώδες: να στείλει ελληνικά πολεμικά πλοία νοτίως του Καστελόριζου για να μην επιτρέψει στην Τουρκία να κάνει έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ.

Περίπλοκη στην Κύπρο η κατάσταση. Γεμάτη κινδύνους πρόκλησης άλλου θερμού ελληνοτουρκικού επεισοδίου κι εκεί. Η Αγκυρα αρνείται στην Κυπριακή Δημοκρατία το δικαίωμα ακόμη και να έχει δική της ΑΟΖ, αν προηγουμένως δεν έχει λυθεί το Κυπριακό. Η Λευκωσία εκχώρησε την εκμετάλλευση ενός τμήματος της ΑΟΖ της στους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς με στόχο να συνάψει στη βάση αυτή στρατηγική συμμαχία με την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ, ώστε να μπορέσει να αποκρούσει τις επιβουλές της Τουρκίας. Κατόπιν απόφασης του Ισραήλ μάλιστα τις έρευνες ανέλαβε εταιρεία αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων, η ίδια που κάνει τις γεωτρήσεις και στην ΑΟΖ του Ισραήλ.

altΤο δίλημμα του Ερντογάν είναι μεγάλο. Ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός, ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησής του έχουν κάνει αλλεπάλληλες δημόσιες δηλώσεις ότι θα σταματήσουν με όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών, κάθε απόπειρα της Λευκωσίας να πραγματοποιήσει έρευνες μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ. Αν τώρα η Αγκυρα δεν κάνει τίποτα, θα γίνει ρεζίλι. Αν υλοποιήσει τις απειλές της, θα φτάσει μέχρι του σημείου να απειλήσει στρατιωτικά μια αμερικανική εταιρεία;

Δεν παίζει κανείς με τα θέματα αυτά. Η αμερικανοεβραϊκή εταιρεία ερευνών είναι προφανές ότι θα λειτουργήσει με πολιτικά, πρωτίστως, κριτήρια. Αν έχει οδηγίες από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να μη φύγει, τι θα κάνουν οι Τούρκοι; Θα συλλάβουν τους Αμερικανούς τεχνικούς ή θα διεμβολίσουν την εξέδρα γεωτρήσεων, με κίνδυνο να βρεθούν ξαφνικά αντιμέτωποι με τον 6ο Στόλο των ΗΠΑ; Διλήμματα, όμως, έχει και η Ουάσιγκτον. Θα θυσιάσει τις σχέσεις της με μια χώρα στρατηγικής σημασίας, όπως είναι η Τουρκία, για χάρη υποτιθέμενων κοιτασμάτων της Κύπρου; Δεν είναι λογικό.

Λύση υπάρχει. Ευνοϊκή για την Ουάσιγκτον και την Αγκυρα, καθώς θα αποτρέψει τη μεταξύ τους κλιμάκωση της έντασης, αλλά αρνητική για τη Λευκωσία. Η λύση είναι απλή: να δώσει εντολή η αμερικανική κυβέρνηση στην αμερικανοεβραϊκή εταιρεία ερευνών να αναβάλει την έναρξη των γεωτρήσεων ή να τις διακόψει αμέσως μετά από μια - δυο μέρες επικαλούμενη δήθεν "τεχνικούς λόγους". Ετσι σώζονται τα προσχήματα για τις ΗΠΑ και την Τουρκία και την πληρώνει μόνο η Κύπρος, η οποία πάντως δεν υφίσταται πανωλεθρία. Για να δούμε αν θα επιλεγεί η λύση αυτή.

altΗ αποφυγή πανωλεθρίας είναι δυσκολότερη για την κυβέρνηση Παπανδρέου στην περίπτωση της τουρκικής "εισβολής" στην ελληνική ΑΟΖ, νότια - νοτιοανατολικά του Καστελόριζου. Εκεί δεν παρεμβαίνουν άλλοι. Η αντι-παράθεση είναι μόνο μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας. Το χειρότερο είναι, όμως, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια υποχώρησης της Αθήνας. Το σημείο που διάλεξαν οι Τούρκοι είναι εξαιρετικά νευραλγικό.

Δεν θα συνορεύουν πλέον η ΑΟΖ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου, αν οι Τούρκοι κατοχυρώσουν ντε φάκτο ως δική τους ή αν καταστήσουν αμφισβητούμενη την περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ που διεκδικούν! Θα παρεμβάλλεται η τουρκική ΑΟΖ ανάμεσά τους, ενώ ταυτόχρονα η τουρκική ΑΟΖ θα συνορεύει έτσι και με την αιγυπτιακή! Ασχημα τα πράγματα...

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavroelonia

*


Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

.. απειλείται κρίση για ένα "οικόπεδο" ΑΟΖ ..

Γιώργος Δελαστίκ

***

*

Η περιπέτεια

.

της κυπριακής ΑΟΖ

*

alt

Ολοι οι Ελληνες είναι δικαίως απασχολημένοι με την προϊούσα καταβαράθρωση της οικονομίας της χώρας και την εξαθλίωση όλο και περισσότερων εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, εξαιτίας της πολιτικής που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου με την ΕΕ και την υλοποιεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά, με την απειλή χρεοκοπίας της χώρας να επικρέμαται όλο και πιο έντονα πάνω από τα κεφάλια μας, συνεπεία της πολιτικής αυτής. Σε ένα εικοσαήμερο, όμως, ενδέχεται να βρεθούμε ενώπιον και κρίσης στις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας, με αφορμή την Κύπρο, αλλά για μια εξωφρενική αιτία: Δεν αποκλείεται η Αγκυρα να προχωρήσει σε επίδειξη στρατιωτικής ισχύος ικανής να προκαλέσει ακόμη και θερμό επεισόδιο, προκειμένου να αποτρέψει τη διενέργεια ερευνών για την ανακάλυψη φυσικού αερίου μέσα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου, τμήμα της οποίας η Λευκωσία έχει εκχωρήσει σε εταιρεία αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων, ενώ το φυσικό αέριο, αν βρεθεί, θα το εκμεταλλεύονται Αμερικανοί και Ισραηλινοί, δίνοντας στους Κύπριους ένα ποσοστό.

altΗ κυβέρνηση Χριστόφια έχει εκχωρήσει στην αμερικανοεβραϊκή εταιρεία Νομπλ Ενερτζι το αποκαλούμενο "οικόπεδο 12" ή "Αφροδίτη" της κυπριακής ΑΟΖ, το οποίο συνορεύει με την ΑΟΖ του Ισραήλ. Η ίδια αμερικανοεβραϊκή εταιρεία κάνει έρευνες για φυσικό αέριο και στην ΑΟΖ του Ισραήλ. Η Τουρκία αρνείται στην Κυπριακή Δημοκρατία το δικαίωμα να έχει ΑΟΖ πριν λυθεί το Κυπριακό. Αντιθέτως, η ΕΕ και οι ΗΠΑ, όπως φυσικά και η Ρωσία, θεωρούν και δηλώνουν ότι η Λευκωσία έχει αναφαίρετο το δικαίωμα αυτό.

Στις αρχές Οκτωβρίου (αρχικά η κυπριακή κυβέρνηση είχε πει στις 20 Σεπτεμβρίου, έπειτα την 1η Οκτωβρίου, τώρα λέει μέσα στον Οκτώβρη) υποτίθεται ότι θα αρχίσουν οι έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Τουρκία έχει απειλήσει ότι δεν θα επιτρέψει τις έρευνες αυτές, στέλνοντας επιτόπου πολεμικά πλοία της. Στο παρελθόν εταιρείες ενεργειακών ερευνών έχουν κάνει πίσω υπό το κράτος τουρκικών απειλών τόσο στην κυπριακή όσο και στην ελληνική (υποτιθέμενη, αφού δεν έχει επισήμως οριοθετηθεί) ΑΟΖ.

Το ζήτημα αυτήν τη φορά είναι ότι η Νομπλ Ενερτζι, επειδή είναι αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων, αφενός έχει τις πλάτες των ΗΠΑ και αφετέρου θέλει να προωθήσει τα συμφέροντα του Ισραήλ στον τομέα αυτόν. Το ερώτημα που τίθεται είναι σκληρό: Θα τολμήσει η Τουρκία με τα πολεμικά της πλοία να απειλήσει μια αμερικανική εταιρεία και να την εξαναγκάσει σε αναδίπλωση, ώστε να σταματήσει τις έρευνες;

Για την κυβέρνηση Ερντογάν είναι σίγουρα ζωτικής σημασίας θέμα να αμφισβητήσει εμπράκτως την κυπριακή ΑΟΖ. Αν μάλιστα κατορθώσει να υποχρεώσει μια αμερικανική εταιρεία σε υποχώρηση, καμία άλλη εταιρεία ερευνών δυτικού κράτους δεν πρόκειται να αποτολμήσει έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ χωρίς την έγκριση της Αγκυρας! Για να είμαστε ειλικρινείς, ούτε και στην ελληνική ΑΟΖ θα τολμήσει ποτέ να το κάνει, αν η Τουρκία εγείρει ενστάσεις!

altΗ αμερικανική κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, βεβαίως και δεν θα ήθελε να επιτρέψει τον εκφοβισμό μιας αμερικανικής και μάλιστα ενεργειακής εταιρείας, αλλά το σενάριο να στέλνει πολεμικά πλοία του 6ου Στόλου των ΗΠΑ στη Μεσόγειο να διώχνουν τουρκικά πολεμικά σκάφη από την κυπριακή ΑΟΖ είναι απείρως πιο εφιαλτικό από πολιτική σκοπιά και εξαιρετικά βλαπτικό για τα στρατηγικά συμφέροντα της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Είναι παρανοϊκό να επιλέξει ο Λευκός Οίκος μια τόσο σοβαρή κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις όχι εξαιτίας κάποιων αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων, αλλά για χάρη της... κυπριακής ΑΟΖ, των πρόσθετων ενεργειακών συμφερόντων του Ισραήλ πέρα από τα δικά του και τις προσδοκίες κερδοφορίας μιας αμερικανοεβραϊκής ενεργειακής εταιρείας.

Πόσω μάλλον σε ένα πλαίσιο όπου ο Ερντογάν κλιμακώνει την κρίση στις σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ αποθεούμενος από τους Αραβες και όπου η επίθεση του αιγυπτιακού πλήθους εναντίον της ισραηλινής πρεσβείας στο Κάιρο, το οποίο επισκέπτεται σήμερα ο Ερντογάν, υποδηλώνει την εφιαλτική για τις ΗΠΑ πιθανότητα να πάψει η Αίγυπτος να αποτελεί πειθήνιο όργανο της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ.

ΛΟΓΩ ΗΠΑ
Πιθανή αναβολή της έναρξης γεωτρήσεων

Η αποφασιστικότητα της Αγκυρας να προχωρήσει ή όχι σε επίδειξη πολεμικής ισχύος απέναντι στην αμερικανοεβραϊκή εταιρεία διεξαγωγής ερευνών σε τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ θα καθορίσει και την αμερικανική στάση επί του θέματος. Αν οι Αμερικανοί κρίνουν ότι ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος, τότε είναι πιθανόν ότι η Ουάσινγκτον είτε θα δώσει εντολή στην εταιρεία να αναβάλει με κάποιο τεχνικό πρόσχημα τις έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ για να μην προκληθεί κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις είτε θα πιέσει την κυπριακή κυβέρνηση να ανακοινώσει αυτή αναβολή μερικών εβδομάδων στην έναρξη των γεωτρήσεων, ανταποκρινόμενη π.χ. σε αίτημα του ΟΗΕ για να μη βλαφθούν δήθεν οι... συνομιλίες για το Κυπριακό!

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavrovelonia

*


Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

.. οι Τούρκοι βοηθούν τον μειονοτικό Τύπο !!

star.gr

***

*

Τούρκοι "έσωσαν" την Απογευματινή

*

Εκστρατεία σωτηρίας της ελληνικής εφημερίδας "Απογευματινή" έκαναν οι ...Τούρκοι πολίτες με μια πράξη που προκαλεί έντονη συγκίνηση.

* 

alt

Την ίδια ώρα η Ελλάδα δεν έδωσε δεκάρα στις συνεχείς εκκλήσεις της ελληνικής "φωνής" της μειονότητας για σωτηρία...

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η «Απογευματινή» που εκδίδεται  στην Τουρκία, στην ελληνική γλώσσα για τους ομογενείς, αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Μάλιστα, σε άρθρο προ ημερών η εφημερίδα είχε αναφερθεί στο πρόβλημα προειδοποιώντας ότι το επετειακό φύλλο στις 12 Ιουλίου, ημέρα «γενεθλίων» της εφημερίδας, μπορεί να είναι και το τελευταίο. Καμία ανταπόκριση από την Ελλάδα ...

Μετά από 87 χρόνια ζωής και ενώ ήταν ένα βήμα πριν το «λουκέτο», το «θαύμα» έγινε! Τούρκοι πολίτες, που δεν γνωρίζουν «γρι» ελληνικά έγιναν συνδρομητές, προκειμένου να την ενισχύσουν.
. 
alt«Αγαπητοί φίλοι που γίνατε συνδρομητές δίχως να ξέρετε ελληνικά», ήταν το πρωτοσέλιδο την επόμενη μέρα.   Μετά από 87 χρόνια η εφημερίδα «μίλησε» τούρκικα για να την καταλάβουν αυτοί που βοήθησαν στην διάσωσή της.
. 
«Προσθέσατε τις φωνές σας στην ιαχή μας. Αυτοί που δεν άκουσαν την αδύναμη φωνή μας, οπωσδήποτε θα δώσουν βάση στην ισχυρή φωνή σας», γράφει μέσα η εφημερίδα εκφράζοντας την αμέριστη ευγνωμοσύνη  της για την συμπαράσταση.
. 
Το θέμα της «Απογευματινής» προβάλλεται αρκετά από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ... Η κίνηση των Τούρκων φίλων της εφημερίδας όμως δυστυχώς δεν λύνει το πρόβλημα. Χρειάζονται πιο δραστικές κινήσεις για να καταφέρει να επιβιώσει ...
---
*


Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

... Τουρκία: βουλευτικές εκλογές ...

Γιώργος Δελαστίκ

***

*

Ερντογάν: Ο Ατατούρκ του 21ου αιώνα;

Ερντογάν: Ο Ατατούρκ του 21ου αιώνα;

Θεωρητικά κανένας δεν θα έπρεπε να ασχολείται με τις μεθαυριανές βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία. Ο λόγος είναι απλός: οι πάντες είναι απολύτως βέβαιοι ότι νικητής θα είναι για τρίτη συνεχή φορά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα του, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Δεν υπάρχει επίσης κανένας που να αμφιβάλλει ότι ο Ερντογάν θα πάρει με μεγάλη ευκολία τις 276 έδρες που απαιτούνται για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, καθώς η τουρκική ενθοσυνέλευση έχει 550 βουλευτές.

Είναι πολύ πιθανόν μάλιστα το ΑΚΡ να ανεβάσει ακόμη περισσότερο το εκλογικό ποσοστό του από το εντυπωσιακό ποσοστό του 47% των ψήφων, με το οποίο είχε κερδίσει την επανεκλογή του ο Ερντογάν το 2007, ενώ στα τέλη του 2002 είχε νικήσει για πρώτη φορά το ΑΚΡ με το πολύ ταπεινότερο ποσοστό του 33%.

Τότε, στις αρχές, μόνο το κυριολεκτικά ληστρικό εκλογικό σύστημα, το οποίο ορίζει ελάχιστο ποσοστό εισόδου ενός κόμματος στη βουλή το... 10% (!), συνδυαζόμενο με την αποσύνθεση των τότε κυρίαρχων τουρκικών κομμάτων επέτρεψαν τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Ερντογάν. Εκτοτε η πολιτική σκηνή της Τουρκίας έχει αλλάξει εντελώς. Τίποτα δεν θυμίζει το παρελθόν εκτός από το... εκλογικό σύστημα, το οποίο παραμένει αναλλοίωτο και το οποίο αποτελεί πλέον όπλο στα χέρια του Ερντογάν. Ενα όπλο που μετατρέπει την αδιαφιλονίκητη πολιτική ηγεμονία του σε άνευ ορίων παντοδυναμία.

Εξαιτίας αυτού του εκλογικού συστήματος, το διακύβευμα των μεθαυριανών βουλευτικών δεν είναι αν ο Ερντογάν θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αυτό είναι λυμένο. Το διακύβευμα είναι άλλο.

Ερντογάν: Ο Ατατούρκ του 21ου αιώνα;

Στόχος του Ερντογάν είναι να καταρτίσει καινούργιο Σύνταγμα για την Τουρκία. Το ισχύον είναι ένα επαίσχυντο κατασκεύασμα ολοκληρωτικής νοοτροπίας - και πώς να ήταν άλλωστε διαφορετικό αφού το έφτιαξε η αιμοσταγής χούντα του στρατηγού Εβρέν στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία. Καθώς όλα τα τουρκικά πολιτικά κόμματα πριν από το ΑΚΡ του Ερντογάν ήταν τυφλά όργανα του στρατιωτικού κατεστημένου, ουδέποτε διανοήθηκαν ή τόλμησαν να πετάξουν στα σκουπίδια το χουντικό Σύνταγμα και να το αντικαταστήσουν με ένα δημοκρατικό.

Αν, λοιπόν, στις μεθαυριανές εκλογές ο Ερντογάν κατορθώσει να συγκεντρώσει τα τρία πέμπτα των εδρών (330 έδρες δηλαδή), τότε έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο Σύνταγμα, το οποίο υποχρεωτικά θα μπει σε δημοψήφισμα. Αν όμως το κόμμα του Ερντογάν πιάσει τα δύο τρίτα των εδρών (367 έδρες), τότε έχει το δικαίωμα να φτιάξει το Σύνταγμα και να το περάσει με τουλάχιστον 367 ψήφους από την Εθνοσυνέλευση χωρίς να υποχρεούται να το θέσει στην κρίση του τουρκικού λαού με δημοψήφισμα. Θεωρητικά μιλώντας, αυτό δεν είναι αδύνατον να συμβεί. Δεν εξαρτάται όμως μόνο ή κυρίως από το ποσοστό που θα πάρει το ΑΚΡ, το οποίο αναμένεται να πάρει σχεδόν τις μισές ψήφους των Τούρκων. Εξαρτάται πρωτίστως από το αν θα μπει ή όχι στο κοινοβούλιο ξεπερνώντας το φράγμα του 10% το ακροδεξιό κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης, το οποίο συνδέεται άρρηκτα με τις συμμορίες των Γκρίζων Λύκων και δημοσκοπικά κινείται γύρω στο 11% - 12%.

Αυτός είναι ο λόγος που ξαφνικά τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησαν DVD με "παράνομες", εξωσυζυγικές περιπέτειες ερωτικής δράσης περίπου δέκα στελεχών του κόμματος αυτού, πλήττοντας την εικόνα του στο συντηρητικό κοινό που το ψηφίζει. Αν μπουν πάντως οι ακροδεξιοί στο κοινοβούλιο, σε καμιά λογική περίπτωση δεν μπορεί το ΑΚΡ να συγκεντρώσει τις 367 έδρες.

Ο Ερντογάν πάντως θα αφήσει οπωσδήποτε βαριά την προσωπική πολιτική σφραγίδα του στην Τουρκία των πρώτων δεκαετιών του 21ου αιώνα. Φιλοδοξία του είναι να αναδειχθεί σε "Ατατούρκ του 21ου αιώνα" και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να το κάνει.

Εχει ήδη αλλάξει τη διεθνή εικόνα και θέση της Τουρκίας κατά τη δεκαετία που την κυβερνά, αυξάνοντας κατακόρυφα την επιρροή της στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο και δίνοντας τέλος στον ρόλο της ως απλού πιονιού των Αμερικανών και των Ευρωπαίων. Κατέστησε επίσης την Τουρκία 16η οικονομία στον κόσμο, ενώ άλλαξε καταλυτικά τους εσωτερικούς συσχετισμούς δυνάμεων στην κοινωνία της.

ΣΤΟΧΟΣ
Θα γίνει πρόεδρος άλλα... δέκα χρόνια;

alt

Υπάρχει και ένας προσωπικός στόχος του Ερντογάν στην επιδίωξή του για νέο Σύνταγμα. Θέλει να κάνει την Τουρκία προεδρική δημοκρατία αμερικανικού ή γαλλικού τύπου με απευθείας εκλογή του προέδρου από τον λαό και πέρασμα της διακυβέρνησης στα χέρια του προέδρου. Αν το πετύχει, θα ήθελε να εκλεγεί το 2014 Πρόεδρος της Δημοκρατίας με αυτές τις εξουσίες, με στόχο να εξαντλήσει και τις δύο προεδρικές πενταετείς θητείες που θα προβλέπει και το νέο Σύνταγμα, κυβερνώντας συνολικά την Τουρκία πάνω από μία... εικοσαετία! Αυτή η προσωπική επιδίωξη εξηγεί και το κεντρικό προεκλογικό του σύνθημα "Ετοιμοι για τον στόχο του 2023", οπότε και συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavrovelonia

*


Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

... σαν σήμερα "δώσαμε" τον Οτσαλάν ...

stavrosx1

***

*

«Σάββα, παιδί μου... »

*

alt

Σαν σήμερα, πριν 12 χρόνια, η Ελλάδα ξυπνούσε σαστισμένη.

Η είδηση πως από την ελληνική πρεσβεία στην Κένυα ο Οτσαλάν βρέθηκε στα χέρια των Τούρκων περνά από στόμα σε στόμα. Το αίσθημα της ντροπής μετατρέπεται σε κύμα οργής.

alt

*

Το στίγμα θα μείνει για πάντα ανεξίτηλο πάνω σε όσους το κουβαλάνε.

Νικ. Μποτ.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavrovelonia


Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

... στο Ερζερούμ - παζαρεύοντας ζωές ...

Λιάνα Κανέλλη

***

*

Ο φράχτης και οι πύλες
*
alt alt
Η χώρα μπαίνει στο 2011 σφραγισμένη σαν μοσχάρι με το σημάδι το πυρακτωμένο της φάρμας - φέουδο. Δεν ανήκει ούτε σ' αυτούς που την υπερασπίστηκαν με το αίμα τους όταν τη διάβαιναν οι αγκυλωτοί σταυροί, ούτε σ' αυτούς που την κρατάνε όρθια με τη δουλειά και τον ιδρώτα τους σήμερα όπως και χτες. Η χώρα ανήκει στην περιορισμένη και φθαρμένη αστική της τάξης, όπως εκπροσωπείται από το διάδοχο μιας φαμίλιας - δυναστείας και τον πορτιέρη της «ιδεολογίας» του, που μετράει σ' αυτήν «ζώα, κοπρίτες, τρελούς, ηλίθιους, λαμόγια, τεμπέληδες, γίγαντες, νάνους, μεγάλους τραγουδιστές, φασίστες, σωβρακοδείχτες...».

altΣτο Ερζερούμ, αυτή η χώρα γίνεται και αντικείμενο παζαριού με την αντίστοιχη φάρμα των Τούρκων αστών, γιατί τα πράγματα σκούρηναν και χρειάζονται στρατιές μισθοφόρων και ντόπιων ένστολων για να μην εξεγερθούν τα ζώα της ένθεν κακείθεν του Αιγαίου φάρμας. Τα ζώα εργαζόμενοι ξέρουν ότι κάθονται πάνω σε γη θησαυρό. Με ήλιο, με θάλασσες, με παραλίες, κάμπους, βουνά δοξασμένα. Κάθονται πάνω σε λιγνίτη, χρυσό, ουράνιο, πετρέλαιο, βράχια, θαλάσσια σταυροδρόμια και ποιητές με ψυχή και πνεύμα αθάνατο.

Πάνε πάρα πολλά χρόνια πίσω που πάτησα το πόδι μου στο Ερζερούμ, στο δρόμο προς Ιράν όταν μαινόταν ο πόλεμος με το Ιράκ και είχε ξεσπάσει η κρίση των ομήρων στην αμερικανική πρεσβεία της Τεχεράνης. Ηταν λίγες εβδομάδες μετά το πραξικόπημα του Ετσεβίτ. Στο Ερζερούμ εξορίζονταν αριστεροί και αντιφρονούντες. Από την ίδια πόλη είχαν στρατολογηθεί απελπισμένοι θεόφτωχοι κατσαπλιάδες ως κορμός του σώματος εισβολής στην Κύπρο. Οι γυναίκες κυκλοφορούσαν με μπούργκα. Η ιστορία διδασκόταν διαφορετικά απ' όλη την υπόλοιπη Τουρκία και συνάμα ο νομάρχης επόπτευε ένα τεράστιο τηλεοπτικό δορυφορικό κανάλι που δίδασκε τούρκικα τους πληθυσμούς με αλταϊκές ρίζες στις ασιατικές δημοκρατίες του σοβιετικού υπογάστριου. Ηταν 1979. Κι ο πόλεμος των καπιταλιστών για τα πετρέλαια (απ' τον Κόλπο ως τα σύνορα Κίνας - Αφγανιστάν) και το φυσικό αέριο, όπως τον ζούμε σήμερα, μόλις άρχιζε... 32 χρόνια μετά, με αποτυχημένο και σε βαθιά κρίση το καπιταλιστικό σύστημα, με πολέμους, χούντες, τρομοκρατία, ο Παπανδρέου κι ο Ερντογάν μιλάνε για το κλίμα, τους μετανάστες, την ειρήνη των συμφερόντων της τάξης τους.

alt

Στο Ερζερούμ - συμβολικά και ολοφάνερα - ανοίγουν οι πύλες ισοπέδωσης κάθε έννοιας συνόρων και πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων δούλων. Δεν είναι ειρήνη σ' έναν κόσμο που αλλάζει. Είναι άνοιγμα πυλών, γιγάντων, σε πολυεθνικά και ντόπια ελληνοτουρκικά, οικονομικά συμφέροντα, για έλεγχο και απομύζηση των ενεργειακών και πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής.

Με όχημα κάτι ασύλληπτες ευρωΝΑΤΟικές ιδέες, την ίδια ώρα, τα βομβαρδισμένα και τρομοκρατημένα ζώα - πρόσφυγες θα πέφτουν πάνω σε φράκτες σαν τα κοτόπουλα επί σφαγή. Αρατε πύλες για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, κλείστε τις οδούς, τα σοκάκια, τα ποτάμια, τον αέρα για τα ανθρώπινα ζώα, τα πολιτικά ζώα, που αναζητούν διαφυγή απ' την κόλαση του ιμπεριαλισμού. Δεν υπάρχει έντιμος άνθρωπος, όπως λέει και το Κόμμα, που δεν έχει πια καταλάβει τι διακυβεύεται σε «πολιτισμένες» συναντήσεις τύπου Ερζερούμ. Και δεν θα παραμείνει τίμιος και άνθρωπος αν δεν δράσει για να ξαναπάρει πίσω όσα επέτρεψε να του στερήσουν οι φεουδάρχες της εποχής... Για ν' ανοίξουν οι πύλες της αβύσσου τους...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Stavrovelonia


Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

"οι μητέρες πατρίδες εισέβαλαν στην Κύπρο"

Ροΐδη Εμμονές

***

*

Ο Μακεδονομάχος Σαμαράς

.

ξεσκεπάζει

.

τον προδότη  Χριστόφια

*

Η Κύπρος όμως δεν είναι Μελιγαλάς

alt

Κύπρος-Λάρνακα: Το ιερό τέμενος της Χαλά Σουλτάν

*
Η ΝΔ διέπραξε το απαράδεκτο ατόπημα να επιτεθεί στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας σαν να ήταν περιφερειάρχης Γαργαλιάνων και Κατάκωλου και όχι εκλεγμένος αρχηγός ανεξάρτητου κράτους. Ο κ. Χριστόφιας είναι ένας δοκιμασμένος σοφός και έντιμος πολιτικός με μακρόχρονους πατριωτικούς και κοινωνικούς αγώνες, αρχηγός του μεγαλύτερου αριστερού κόμματος.της Ε.Ε. και είναι αστείο να εγκαλείται για έλλειψη πατριωτισμού.

Πιο συγκεκριμένα, όπως διαβάζω στο ΒΗΜΑ.
Ο κ. Χριστόφιας είπε ή φέρεται να είπε το αυτονόητο, πως δηλαδή "οι αποκαλούμενες μητέρες πατρίδες εισέβαλαν στην Κύπρο" για να προκαλέσει την αντίδραση της πατριωτικής Δεξιάς των κ.κ. Αδώνιδος Γεωργιάδη, Ψωμιάδη, Φαήλου Κρανιδιώτη και Αντώνη Σαμαρά: "Είναι αδιανόητο, όσο και ανιστόρητο, να εξισώνεται η τουρκική εισβολή στην Κύπρο με το πραξικόπημα κατά του προέδρου Μακαρίου ...".

Νομίζω πως κανείς δεν εξίσωσε δυο διαφορετικά πράγματα. Ο ελληνικός στρατός βρισκόταν παράνομα στην Κύπρο και ανέτρεψε τον Πρόεδρό της. Ο τουρκικός στρατός βρήκε ευκαιρία και εισέβαλε με τη δικαιολογία της εγγυήτριας δύναμης που πήγαινε να προστατέψει τους ομοεθνείς της από τους μαχαιροβγάλτες ακροδεξιούς που πήραν την εξουσία και παρά λίγο να δολοφονήσουν τον αρχιεπίσκοπό τους και πρόεδρό τους. Αυτό που εξισώνεται είναι το μίσος και η προδοσία των εθνικιστών των δυο λαών, που παράγει αδιέξοδα και δυστυχία εκατέρωθεν. Καλό είναι να πούμε μερικές αλήθειες.

1. Ο κ. Χριστόφιας δεν απευθύνεται στο κοινό των μνημοσύνων του Μελιγαλά αλλά στη διεθνή κοινότητα

2. Ο κ. Χριστόφιας δεν ασκεί προσωπική πολιτική, δεν πολιτεύεται πουλώντας πατριδοκαπηλία και φτηνιάρικο λαϊκισμό, αποβλέπει σε μια ενωμένη ειρηνική και ευτυχισμένη Κύπρο, όπου οι δυο λαοί θα απολαμβάνουν ισονομία και δεν θα κινδυνεύουν από παρακρατικούς και παραστρατιωτικούς του Ντενκτάς, των Γκρίζων Λύκων του τουρκικού Στρατού Κατοχής, των νοσταλγών του Γρίβα και του Σαμψών, των απόμαχων της ΕΟΚΑ Β΄, ή των πιστών των τριών ακροδεξιών Κυπρίων μητροπολιτών, που είχαν στραφεί κατά του Μακάριου.

3. Ο κ. Χριστόφιας που μάχεται για το καλό όλων των Κυπρίων στους διεθνείς οργανισμούς, δεν θέλει να γελοιοποιηθεί μη μπορώντας να απαντήσει στην αυτονόητη παρατήρηση κάποιου ξένου δημοσιογράφου ή πολιτικού, που οπωσδήποτε θα του τεθεί δημόσια σε κάποια διεθνή συνάντηση: Η Ελλάδα ήρξατο χειρών αδίκων με άνανδρες επιθέσεις Ελληνοκύπριων ακροδεξιών σε τουρκοκυπριακά χωριά, με το πραξικόπημα του παρείσακτου ελληνικού στρατού και της ελληνοκυπριακής ακροδεξιάς που εγκατέστησε ως Πρόεδρο τον διαβόητο Σαμψών τον Τουρκοφάγο. Για να διαφυλάξει τα νώτα του και για να είναι πειστικός και αποτελεσματικός όταν καταδικάζει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, πρέπει προηγουμένως να έχει να δείξει κάποια εχέγγυα σοβαρότητας και αμεροληψίας, τα οποία βέβαια δεν τα χρειάζεται ο κ. Σαμαράς όταν απευθύνεται στους ψηφοφόρους του κ. Κικίλια ή όταν προσπαθεί να ψαρέψει στα θολά νερά των υπογείων της πολυκατοικίας του, δηλαδή του "Λάος" και της "Χρυσής Αυγής". Ακόμη περισσότερο οφείλει να στείλει μήνυμα στους συμπατριώτες του της τουρκοκυπριακής κοινότητας., πως είναι τίμιος, ειλικρινής, αξιόπιστος και αυτοκριτικός, για να μπορέσει έτσι να εξουδετερώσει τους Τούρκους και Τουρκοκύπριους ακροδεξιούς που παίζουν κι αυτοί τον χαβά του μίσους, βγάζοντας τα πτώματα των δικών τους αγνοούμενων και αδικημένων για να εμποδίσουν την επανένωση της Κύπρου. Χρειάζεται γενναιότητα και γενναιοδωρία αν πραγματικά θέλουμε μια ενωμένη, κυρίαρχη και ανεξάρτητη Κύπρο.

 

alt

Γραφικότητες των αρχών του 21ου αιώνος: Εθνική παρέλασις μεταναστών της χερσονήσου του Αίμου εις ΗΠΑ. Διακρίνεται οικολόγος υπουργός του κόμματος της Μητέρας Πατρίδος.

Άλλωστε, όπως πολύ σωστά έγραψε ο κ. Σαραντάκος, ο ίδιος ο Μακάριος είχε μιλήσει το 1974 για ελληνική εισβολή.

Η δήλωση αυτή, που σήμερα μπορεί να βρεθεί στο Διαδίκτυο κυρίως σε τουρκικές πηγές, μπορεί να εντοπισθεί εύκολα στα αντίστοιχα φύλα του φασιστικού "Ελεύθερου Κόσμου" σε άρθρα του χουντικού Σάββα Κωνσταντόπουλου ο οποίος την επικαλείτο όπως και η ΝΔ Σαμαρά για να στιγματίσει τον Μακάριο ως προδότη. Όπως και να τα είπε λοιπόν ο δίκαιος άνθρωπος και καλός πατριώτης κ. Χριστόφιας καλώς τα είπε για το συμφέρον και των δυο λαών και της Ειρήνης. Οι αρειμάνιοι Ράμπο του κ. Σαμαρά που οραματίζονται διαρκές μίσος και αιματοκύλισμα των δυο λαών. ("Φίλων Αντωνίου Σαμαρά: Πατριωτική ποίησις") - μέσω του οποίου προς το παρόν πλουτίζουν οι δυτικές βιομηχανίες όπλων και κάποιοι πατριώτες Έλληνες υπουργοί Άμυνας -, καλό θα ήταν να εκτονωθούν σε γαμήλια πάρτι στο θωρηκτό Αβέρωφ, σε ξεναγήσεις της κας Ντούβλη στο Πολεμικό Μουσείο, σε ηλεκτρονικά παιχνίδια πολέμου στα φλιπεράκια της γειτονιάς τους και στο Playroom της μαιζονέτας τους στα "βραχώδη οικόπεδα" της Φιλοθέης, ή έστω ας περιμένουν όταν έλθει η σειρά τους το 2011 να μας απελευθερώσουν από το ΔΝΤ και να σβήσουν το χρέος.

Υ.Γ.
Τι καραγκιοζιλίκια απαιτεί από εμάς ο κ. Σαμαράς. Να κάνουμε πως δεν ξέρουμε:

1. Για τους 500 Τουρκοκύπριους αγνοούμενους.

2. Για τις τρομοκρατικές επιθέσεις ελληνοκύπριων εθνικιστών σε βάρος Τούρκων χωρικών σε Ομορφίτα, Κοφίνου, Αγ.Θεόδωρους κλπ
http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=2405&-V=historyhttp://www.iospress.gr/mikro2000/mikro20000923.htm
http://www.iospress.gr/ios1999/ios19991226c.htm

---

*


Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

... αλλάζει η Τουρκία - μας ενδιαφέρει ...

Γιώργος Δελαστίκ

***

*

"Ξεδοντιάζεται" ο κεμαλισμός

*

alt

Επεσε προχθές και ο τελευταίος θύλακας οργανωμένης αντίστασης του διαρκώς αποδυναμούμενου κεμαλικού κατεστημένου στην Τουρκία: αυτός που υπήρχε στο δικαστικό σώμα, το οποίο αδίστακτα παρενέβαινε ωμά στην πολιτική ζωή της γειτονικής χώρας απαγορεύοντας δεκάδες αριστερά, κουρδικά και ισλαμικά κόμματα, όταν αυτά γίνονταν ενοχλητικά για τα συμφέροντα του κεμαλικού συστήματος.

Δεν μιλάμε για κάποια ανεξάρτητη δικαιοσύνη, αλλά για μια φασίζουσα εστία που βρισκόταν σε αδιάκοπη υπηρεσία προστασίας του στρατιωτικοπολιτικού κεμαλικού κατεστημένου.

Με το θριαμβευτικό 58% που απέσπασε ο Ερντογάν στο δημοψήφισμα για την αναθεώρηση 26 άρθρων του τουρκικού Συντάγματος, μπορεί να συνεχίσει από πιο ισχυρές θέσεις την πορεία του για την πολιτική αναμόρφωση της σύγχρονης Τουρκίας.

altΤριάντα χρόνια σχεδόν πέρασαν και κανένας Τούρκος πολιτικός δεν είχε θελήσει -ή αν θέλησε, δεν είχε τολμήσει- να αναθεωρήσει το φασιστικό Σύνταγμα του 1982 που είχε επιβάλει ο αιμοσταγής πραξικοπηματίας στρατηγός Κενάν Εβρέν. Το τελείωσε την Κυριακή ο Ερντογάν, αφού όμως πρώτα παρέμεινε και αυτός στην εξουσία οκτώ ολόκληρα χρόνια και προετοίμασε πολύ προσεκτικά το έδαφος για τον προχθεσινό θρίαμβό του.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η συνταγματική αναθεώρηση του Ερντογάν αποτελεί άλμα εκδημοκρατισμού της τουρκικής δικαιοσύνης. Οι στρατιωτικοί υπάγονται πλέον και στα πολιτικά δικαστήρια, τα δικαιώματα των πολιτικών διευρύνονται, οι Τούρκοι αποκτούν για πρώτη φορά το δικαίωμα προσφυγής και στο Συνταγματικό Δικαστήριο, όταν καταπατώνται τα θεμελιώδη δικαιώματά τους.

Η εξάρθρωση όμως του κεμαλικού ελέγχου στο δικαστικό σώμα γίνεται με οργανωτικά μέτρα: οι δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου από 11 αυξάνονται σε 17, ενώ τα μέλη του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου από 7 γίνονται 22.

"Δεδομένου ότι οι νέες τοποθετήσεις δικαστών θα γίνουν σε μια στιγμή κατά την οποία το κόμμα του Ερντογάν ελέγχει τόσο το κοινοβούλιο όσο και την Προεδρία της Δημοκρατίας, η πολιτική κατεύθυνση των δικαστηρίων μπορεί να αλλάξει εν μια νυκτί" επισημαίνει σχετικά η αμερικανική εφημερίδα "Γουόλ Στριτ Τζέρναλ", η οποία δεν βλέπει με καλό μάτι τη συνταγματική αναθεώρηση, φοβούμενη προφανώς ότι συντελεί σε πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία που δεν ευνοούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Ο Ερντογάν και οι ισλαμιστές του κυριαρχούν όλο και περισσότερο στην τουρκική πολιτική σκηνή. Περιορίζουν τα πραξικοπηματικά στοιχεία στην ηγεσία του στρατεύματος, παρεμβαίνοντας με επιτυχία στις πρόσφατες κρίσεις των ανώτατων αξιωματικών. Καταφέρουν αλλεπάλληλα πλήγματα στους μηχανισμούς διαπλοκής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών με το παρακράτος και τον υπόκοσμο. Εξαρθρώνουν τώρα το κεμαλικό δίκτυο ελέγχου της δικαιοσύνης.

Εδώ όμως χρειάζεται ψύχραιμη εκτίμηση των προοπτικών αυτής της πολιτικής διαπάλης στην Τουρκία. Θα ήταν σοβαρότατο σφάλμα να θεωρήσει κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με μια ανειρήνευτη σύγκρουση ισλαμιστών από τη μια μεριά και στρατού και δικαστών από την άλλη. Δεν πρόκειται περί αυτού.

altΟ στόχος του Ερντογάν είναι να προσεταιριστεί σταδιακά όλες τις συνιστώσες του κεμαλικού κατεστημένου - στην οικονομία, στον στρατό, στους δικαστές. Θα έχουμε μια ώσμωση του ανερχόμενου ισλαμισμού και του αποδυναμούμενου κεμαλισμού, μια συνύφανση των δύο ρευμάτων της τουρκικής κοινωνίας. Το ποιοτικά καινούργιο στοιχείο όμως είναι ότι αυτή τη φορά θα είναι οι ισλαμιστές αυτοί που θα επιβάλουν τους όρους αυτής της συμβίωσης γιατί αυτοί κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή πλέον και όχι οι κεμαλιστές.

Αλλο πράγμα είναι η απώλεια των προκλητικών προνομίων και των μηχανισμών που διασφάλιζαν την παντοδυναμία των κεμαλιστών ανεξαρτήτως των εξελίξεων στην τουρκική κοινωνία και εντελώς άλλο πράγμα είναι να νομίσει κανείς ότι θα εξαλειφθεί ως διά μαγείας το κεμαλικό κοσμικό ρεύμα από την τουρκική κοινωνία.

Οι περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις δίνουν περίπου 60% στους ισλαμιστές και 40% στα κεμαλικά κόμματα, πράγμα που σημαίνει ότι στην τουρκική κοινωνία έχουν σχεδόν ίση επιρροή, άρα η σύνθεσή τους θα εμπεριέχει ισχυρές δόσεις από τις θέσεις και τις αντιλήψεις και των δύο ρευμάτων.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η stavrovelonia


Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

... G. Papandreou: Ισραήλ, αγάπη μου ...

Γιώργος Δελαστίκ

***

*

Ο "έρωτας"

.

Παπανδρέου - Νετανιάχου

*

alt

Η  αμοιβαία πολιτική έλξη που αισθάνονται οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και του Ισραήλ δείχνει να είναι ακατανίκητη, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο.

Πρώτη επίσημη επίσκεψη Ελληνα πρωθυπουργού στο Ισραήλ μετά την αναγνώρισή του από την Ελλάδα και πρώτη επίσκεψη Ισραηλινού πρωθυπουργού στη χώρα μας μέσα σε μόλις έναν μήνα (!) συνιστούν πρωτοφανές γεγονός. Είναι προφανές ότι σηματοδοτεί αλλαγή στρατηγικής εκ μέρους της Αθήνας το ότι σε έναν μήνα έγιναν όσα δεν είχαν γίνει σε... εξήντα και πλέον ολόκληρα χρόνια!

Πέρα από τις υποκριτικές ωραιοποιήσεις, η ουσία είναι πως η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε ότι τη συμφέρει να εγκαταλείψει τους Παλαιστινίους και τους Αραβες και να εναγκαλιστεί πολιτικά τους Ισραηλινούς. Εμβρόντητος είδε χθες ο κάθε ενημερωμένος παρατηρητής τον Γιώργο Παπανδρέου να υιοθετεί πλήρως τη γραμμή του Νετανιάχου και των Ισραηλινών κατακτητών στο Παλαιστινιακό: ενώ ακόμη και οι Αμερικανοί απαιτούν από τον Νετανιάχου να παγώσει τουλάχιστον προσωρινά η επέκταση των παράνομων ισραηλινών εποικισμών στην Παλαιστίνη, προκειμένου να διευκολυνθεί ο άκρως ενδοτικός πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς στο να προσέλθει στο τραπέζι των συνομιλιών και της συνθηκολόγησης, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ανέφερε ούτε λέξη γι' αυτό! Ούτε λέξη για τους εποικισμούς και την αρπαγή της γης των Παλαιστινίων!

Αυτή η παρά φύση πλήρης εναρμόνιση του Γ. Παπανδρέου, προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με τον ακροδεξιό Μπέντζαμιν Νετανιάχου προκαλεί σοβαρές ανησυχίες, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των συνθηκών στο πλαίσιο των οποίων συντελείται.

alt alt alt

Δεν είναι μυστικό ότι το Ισραήλ έχει "λυσσάξει" να πείσει τον Ομπάμα να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Ακόμη και χθες, όπως έγραψε η γερμανική έκδοση των "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" σε σχετικό άρθρο της, "ένας υψηλόβαθμος Ισραηλινός στρατιωτικός εκπρόσωπος είπε ότι η Ουάσιγκτον πρέπει να δείξει την ετοιμότητά της για μια αεροπορική επίθεση, αν η Τεχεράνη δεν υποκύψει στην ατομική διαμάχη".

Είναι τέτοιο το κλίμα που ένα ακραίο "γεράκι" των νεοσυντηρητικών της κυβέρνησης Μπους, ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Τζον Μπόλτον, εξέχων ακροδεξιός, δήλωσε στον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό Φοξ Μπίζνες Νέτγουορκ ότι "αν το Ισραήλ επιχειρήσει επίθεση κατά του ιρανικού πυρηνικού σταθμού στο Μπουσέρ, πρέπει να το κάνει μέσα στις οκτώ επόμενες μέρες!". Ο Μπόλτον δεν έχει πλέον καμία υπεύθυνη θέση στην αμερικανική κυβέρνηση, αλλά οι έξαλλες δηλώσεις του αντανακλούν την υστερική προσπάθεια εξαπόλυσης επίθεσης κατά του Ιράν, που καλλιεργούν οι φιλοϊσραηλινοί ακροδεξιοί Αμερικανοί.

Οι ανησυχίες επιτείνονται από την πολύ παράξενη βιασύνη του Γ. Παπανδρέου να μεταβεί στο Ισραήλ την ώρα που είχε ξεσηκωθεί παγκόσμια κατακραυγή εναντίον του Νετανιάχου, κατ' εντολήν του οποίου οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ εννέα άοπλους Τούρκους ειρηνιστές που συμμετείχαν στον στολίσκο μεταφοράς φαρμάκων και τροφίμων στην αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς Λωρίδα της Γάζας.

Ποιος ήταν, άραγε, ο λόγος που ώθησε τον Γ. Παπανδρέου να πάει στο Ισραήλ την ώρα που οι Ισραηλινοί είχαν απαγάγει σε διεθνή ύδατα, δεκάδες και δεκάδες μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ, περίπου σαράντα Ελληνες πολίτες που συμμετείχαν στην ίδια ανθρωπιστική αποστολή; Τι είναι αυτό που παρακίνησε τον Γ. Παπανδρέου να μας κουβαλήσει στην Αθήνα τον... απαγωγέα (!) των Ελλήνων πολιτών, τον Νετανιάχου;

Αυτές οι σπασμωδικές κινήσεις του Γ. Παπανδρέου δείχνουν να εντάσσονται σε κάποιο πολύ σοβαρότερο και επείγον πολιτικό σχέδιο, το οποίο αγνοούμε. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το υποτιθέμενο σχέδιο δεν έχει σε καμία περίπτωση ως κίνητρο την απλή βελτίωση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων ή τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της χώρας μας.

---

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Αντιτουρκικές φαντασιώσεις

Στερούνται πολιτικής σοβαρότητας οι ισχυρισμοί κυβερνητικών, πατριωτικών αλλά και ακροδεξιών κύκλων ότι δήθεν ο πολιτικός εναγκαλισμός του Γ. Παπανδρέου με τον Μπ. Νετανιάχου θα... "τσακίσει" την Τουρκία και θα την υποχρεώσει σε υποχωρήσεις στο Αιγαίο και στο Κυπριακό! Εν πρώτοις είναι διασκεδαστικό να ακούει κανείς αυτή την άποψη από άτομα που ήταν... υπέρ του σχεδίου Ανάν και που γενικά υποστηρίζουν άκρως ενδοτικές θέσεις στα Ελληνοτουρκικά. Επιπλέον, προφανώς υποκρίνονται ότι αγνοούν πως το Ισραήλ είναι αυτό που έχει απεγνωσμένα ανάγκη την Τουρκία και γι' αυτό ο Νετανιάχου θα προστρέξει γονατιστός προς τον Ερντογάν, αν ο τελευταίος του κάνει νεύμα προσέγγισης!

---

Σημ.: η εικονογράφηση έγινε με ευθύνη της stavrovelonias


Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

... Φουρκάν Ντογκάν - πέθανε για τη Γάζα ...

Roger Cohen
***
*
Ο ξεχασμένος Αμερικανός

*

New York Times

Furkan DoganΟι Ντογκάν ήταν μια ήσυχη οικογένεια, που δεν τραβούσε την προσοχή των γειτόνων της. Ο Αχμέτ Ντογκάν είχε έρθει στο Τρόι της Νέας Υόρκης από την Τουρκία, για να σπουδάσει Οικονομικά στο Rensselaer Polytechnic Institute.

Οι Ντογκάν δεν διασκέδαζαν πολύ, αλλά όταν γεννήθηκε ο μικρότερος γιος τους, Φουρκάν, το 1991, έκαναν ένα πάρτι κι ένας γείτονας θυμάται ότι ήπιαν εις υγείαν «του πρώτου Αμερικανού πολίτη της οικογένειας».

Ο Φουρκάν Ντογκάν έζησε μόνο δύο χρόνια στο Τρόι κι επέστρεψε με την οικογένειά του στην Τουρκία το 1993. Αλλά ήταν υπερήφανος για το αμερικανικό του διαβατήριο και ονειρευόταν να επιστρέψει, όταν θα τελείωνε την Ιατρική. Πέντε ισραηλινές σφαίρες -τουλάχιστον δύο απ' αυτές στο κεφάλι- τελείωσαν αυτό το όνειρο, στις 31 Μαΐου. Ο Ντογκάν ήταν 19 χρονών.

Ο νεαρός Αμερικανός, που είχε μόλις τελειώσει το γυμνάσιο με εξαιρετικούς βαθμούς στην Καισάρεια της κεντρικής Τουρκίας, είχε δει μια αγγελία στο Διαδίκτυο που ζητούσε εθελοντές για τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Η αγγελία της τουρκικής φιλανθρωπικής οργάνωσης Humanitarian Relief Foundation ή ΙΗΗ έγραφε ότι στόχος του ταξιδιού ήταν να δείξει ότι «το ισραηλινό εμπάργκο μπορεί να σπάσει νόμιμα».

Ο Ντογκάν ενδιαφερόταν ελάχιστα για την πολιτική, αλλά ανησυχούσε ως μέλλων γιατρός για τα δεινά των Παλαιστινίων και εν τέλει κληρώθηκε να πάει.

Αν και δεν έχει αποσαφηνιστεί πώς σκοτώθηκε -όπως και όλα όσα σχετίζονται με την επίθεση των Ισραηλινών στον στολίσκο για τη Γάζα- ο πατέρας του υποψιάζεται ότι μια βιντεοκάμερα του γιου του ήταν αυτή που προκάλεσε τους Ισραηλινούς κομάντος.

Οκέι, αρκετά· αυτή είναι η αρχή της ιστορίας που δεν έχετε διαβάσει για τη σύντομη ζωή του Φουρκάν Ντογκάν, ενός Αμερικανού πολίτη που σκοτώθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις σε διεθνή ύδατα, στο υπό τουρκική σημαία πλοίο «Μαβί Μαρμαρά».

Δεν αμφιβάλλω ότι αν ο νεκρός Αμερικανός ήταν η Χέντι Επστάιν από το Σεντ Λούις, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, ή ο Εντουαρντ Πεκ, πρώην Αμερικανός πρέσβης στη Μαυριτανία, θα είχαμε ακούσει πολύ περισσότερα. Δεν αμφιβάλλω επίσης ότι αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί διαφορετικά -αν, ας πούμε, ένοπλος Παλαιστίνιος είχε σκοτώσει έναν 19χρονο Αμερικανό φοιτητή, ονόματι Μάικλ Σάντλερ, ο οποίος βρέθηκε ανάμεσα στα διασταυρούμενα πυρά Ισραηλινών και Παλαιστινίων στη Δυτική Οχθη- θα είχαμε κατακλυστεί από ιστορίες για το πρόσωπό του.

altΑλλά σε πιάνει σύγκρυο από τον συνδυασμό Ισραηλινών κομάντος που πυροβολούν έναν Αμερικανό με περίεργο μουσουλμανικό όνομα και τα όσα προκαταβολικά ελέχθησαν από το Ισραήλ και τους οπαδούς του στις ΗΠΑ, οι οποίοι δεν ανέχονται την παραμικρή κριτική για το εβραϊκό κράτος.

Αυτό το σύγκρυο είναι κακό πράγμα. Ας κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να διαπιστώσουμε πώς πέθανε ο Ντογκάν - και τα άλλα οκτώ θύματα. Η Μέση Ανατολή απαιτεί πιο ανοιχτή συζήτηση και κατάρριψη των ταμπού. Τα σημαντικότερα θεσμικά όργανα των Εβραίων στην Αμερική πρέπει να ενθαρρύνουν μια ευρύτερη συζήτηση, αντί, όπως επισημαίνει ο Peter Beinart σε άρθρο του στο The New York Review of Books, να δοκιμάζουν «τον φιλελευθερισμό τους στην πόρτα του σιωνισμού».

Ας δούμε ότι, χωρίς την κατακραυγή που προκάλεσε αυτή η υπόθεση, η κυβέρνηση Ομπάμα δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει την επιβεβλημένη από το Ισραήλ ασφυξία της Γάζας και το Ισραήλ θα συνέχιζε τον αποκλεισμό που τώρα έχει χαλαρώσει.

Οπως δείχνει το συγκεκριμένο περιστατικό, το Ισραήλ δεν πρόκειται να αλλάξει τακτική αν οι φίλοι του δεν υψώσουν τη φωνή της κριτικής τους. Είναι καιρός για το εβραϊκό κατεστημένο της Αμερικής να επανεξετάσει τη θέση του ή να διακινδυνεύσει να χάσει πολλούς νέους Εβραίους, οι οποίοι προβληματίζονται με την πορεία του Ισραήλ.

Ελπίζω ότι όλα τα μέλη του Κογκρέσου διάβασαν το άρθρο του Beinart. Επικοινώνησα με το γραφείο του γερουσιαστή Πολ Τόνκο, ο οποίος εκπροσωπεί την περιοχή του Τρόι, για να ρωτήσω σχετικά με τον Ντογκάν. Ο εκπρόσωπός του μου απάντησε ότι ο κ. Τόνκο δεν έχει να κάνει κάποιο σχόλιο, αλλά και κανείς στο Κογκρέσο δεν είπε τίποτα για τον θάνατο αυτού του Αμερικανού.

Επικοινώνησα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου ένας αξιωματούχος μού είπε ότι ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία πρόσφερε βοήθεια στην οικογένεια Ντογκάν. (Διέψευσε επίσης τις πληροφορίες ότι οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να εντάξουν την ΙΗΗ στη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις.)

Οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια, περιλαμβανομένης μιας ενδεχόμενης έρευνας του θανάτου του Ντογκάν από το FBI, θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα των ανακρίσεων που διεξάγονται υπό την καθοδήγηση ενός συνταξιούχου δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Ισραήλ, με τη συμμετοχή δύο ξένων παρατηρητών. Η οικογένεια Ντογκάν θα μπορούσε να ζητήσει τη συνδρομή του FBI.

Φαίνεται όμως ότι δεν έχει ψευδαισθήσεις. Ο καθηγητής Ντογκάν, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Καισάρειας, δήλωσε στη Wall Street Journal ότι αναρωτιέται ποια θα ήταν η αμερικανική ανταπόκριση αν ο γιος του ήταν χριστιανός κάτοικος των ΗΠΑ. Εχοντας ζήσει στις ΗΠΑ, είπε, «ξέρω πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στην Αμερική όταν η γάτα τους έχει σκαρφαλώσει στο δέντρο και δεν μπορεί να κατέβει».

Ωστόσο, είναι διαφορετικό όταν ένας Αμερικανός μουσουλμάνος εγκλωβίζεται από ισραηλινά πυρά.

---

Σημ.: η εικονογράφηση έγινε με ευθύνη της stavrovelonias


Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

... Αλβανία, Τουρκία - χώρες με προοπτική ...

Μαρία Κατσουνάκη

***

*

Μια παλιά, νέα πατρίδα

*

alt

... Τίρανα - πλατεία Σκερντέμπεη ...

«Το βιοτικό επίπεδο δεν είναι ίδιο με της Ευρώπης, τα μεροκάματα είναι 10 -12 ευρώ, ωστόσο φαίνεται ότι υπάρχει προοπτική για το μέλλον. Σε αυτήν την προοπτική ελπίζουμε και επενδύσαμε», λέει ο 27χρονος Αλβανός Αλτίν Τσουκάρι, ο οποίος επέστρεψε στη χώρα του και άνοιξε εστιατόριο (κυριακάτικη «Κ» 25/07). Το οδοιπορικό στους Αγιους Σαράντα επιβεβαιώνει την τάση επιστροφής των Αλβανών μεταναστών στη χώρα τους.

Κοινή έρευνα της γερμανικής Info Research και της τουρκικής Liljeberg Research International κατέδειξε ότι «τουλάχιστον οι μισοί Τούρκοι ή τουρκικής καταγωγής (που έχουν γεννηθεί στη Γερμανία) μετανάστες δηλώνουν έτοιμοι να φύγουν από τη χώρα. (...). Στις αρχές του 21ου αιώνα η Γερμανία υπήρξε χώρα υποδοχής για σχεδόν 800.000 άτομα τα οποία έβλεπαν σε αυτήν μια ανθηρή οικονομία που προσφέρει επαγγελματικές ευκαιρίες και ποιότητα ζωής.

altΤην περασμένη χρονιά εισήλθαν στη χώρα 721.000 άτομα, όμως ακόμη περισσότεροι, 734.000, πέρασαν τα σύνορα αναζητώντας αλλού καλύτερες μέρες». Τα στοιχεία προέρχονται από σχετικό ρεπορτάζ στο κυριακάτικο «Βήμα» (25/07).

Η κρίση φέρνει αλλαγές στον μεταναστευτικό χάρτη. Χώρες της Ευρώπης, κάποτε φιλόξενες σε όσους επιθυμούσαν να ζήσουν σ' αυτές, δεν προσφέρουν πλέον θέσεις εργασίας. Οσοι μπορούν να γυρίσουν στους τόπους τους, συνθέτουν ένα διαρκώς αυξανόμενο κύμα φυγής. Οι νεότερες γενιές κυρίως, περισσότερο μορφωμένες και ευέλικτες, επιχειρούν την αντίστροφη διαδρομή.

Ο Τουρκογερμανός, πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Φατίχ Ακίν, με «έδρα» το Βερολίνο, είχε δηλώσει παλαιότερα σε συνέντευξή του, απαντώντας στο ερώτημα ποια είναι η εικόνα που έχει για την πατρίδα των γονιών του: «Eίναι δύσκολο να πω. Προσπαθώ να γυρίσω ταινίες για να καταλάβω. H Tουρκία είναι στη μέση μιας κρίσης προς αναζήτηση μιας εικόνας. H Tουρκία δεν είναι ευρωπαϊκή αλλά ούτε και ασιατική χώρα. Eίναι κάτι ανάμεσα. Για πολλούς είναι δίλημμα, γιατί δεν ξέρουν πού ανήκουν. Tην ιδια στιγμή είναι ένα πλεονέκτημα. H δική μου γενιά ανακτά, ξαναβρίσκει τη δική της κουλτούρα, τη δική της ιστορία. Aνακτά σημαίνει ότι σέβεται, ότι διασώζει, ότι προστατεύει, ότι εργάζεται γι' αυτήν».

alt

... Τουρκία - η πρωτεύουσα Αγκυρα ...

Σύμφωνοι. Ο Φατίχ Ακίν δεν είναι αντιπροσωπευτική περίπτωση μετανάστη. Γεννήθηκε, σπούδασε και διακρίθηκε στη Γερμανία, οι ταινίες του έχουν χρηματοδοτηθεί (και) με γερμανικά κεφάλαια, αλλά τα θέματά του περιστρέφονται πάντα γύρω από την Τουρκία. Ανιχνεύει συμπεριφορές, στηρίζεται στη μουσική παράδοση της χώρας, μοιράζει συχνά τα γυρίσματα ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και το Βερολίνο. Εχει, ασφαλώς, το προνόμιο να κινείται με άνεση και, κυρίως, να επιλέγει.

Για την πλειονότητα των Τούρκων μεταναστών στη Γερμανία δεν είναι το ίδιο. Δεν έχουν επιλογή. Αναγκάζονται να δοκιμάσουν την τύχη τους από εκεί που ξεκίνησαν εκείνοι ή οι γονείς τους. Η επιστροφή είναι ένας δεύτερος ξεριζωμός. Μόνο που γίνεται με διαφορετικούς όρους. Δεν είναι ανειδίκευτοι εργάτες, έχουν ολοκληρώσει απαιτητικούς κύκλους σπουδών, το βλέμμα τους είναι στην πραγματικότητα και οι επιθυμίες τους πιο σύνθετες από των γονιών τους.

Επιπλέον, δεν επιστρέφουν σε έναν ξένο τόπο. Μπορεί να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν, ορισμένοι να μην ξέρουν καλά - καλά τη γλώσσα, αλλά η διαδικασία ένταξης έχει ρίζες σε έναν κόσμο οικείο και προσβάσιμο.

Είτε είναι επιστήμονες είτε εργάτες, έχουν κερδίσει σε τεχνογνωσία, έχουν αναμειχθεί με άλλους πολιτισμούς, έχουν υιοθετήσει διαφορετικές συνήθειες, αντιλήψεις και συμπεριφορές. Και το σημαντικότερο: επιστρέφουν σε τόπους που, όπως είπε ο Αλβανός Αλτίν Τσουκάρι, έχουν προοπτική και μέλλον. Αφήνουν χώρες που βρίσκονται μπροστά σε μεγάλα οικονομικά αδιέξοδα και στρέφονται σε σύγχρονες και πιο προσοδοφόρες αναζητήσεις. Επιστρέφουν για να επενδύσουν σε κοινωνίες με δυναμική και αναπτυξιακούς στόχους. Είναι το νέο αίμα που θα στηρίξει πρωτοβουλίες και θα βοηθήσει στη σύνθεση. Μιας νέας πατρίδας, μιας διευρυμένης ταυτότητας.

---

Σημ.: η εικονογράφηση έγινε με ευθύνη της stavrovelonias

Profile

stavrosx1 Σταύρος X.
Αθήνα
Το προφίλ μου

... τυμβωρύχος εξ-ερευνητής...

Powered by pathfinder blogs