... και η δεξιά "εκλογικεύεται" ...
*
Από την αρχή της εβδομάδας, έχει προστεθεί στην ατζέντα του προεκλογικού διαλόγου και το κριτήριο της επιλογής εν δυνάμει πρωθυπουργού, όχι απλώς του επόμενου αρχηγού της Ν.Δ. Ηταν φυσικό να ακολουθήσει, από πλευράς των πρωτοπαλίκαρων του κάθε υποψηφίου, η συνήθης «ποικίλη δράση των στοχαστικών προσαρμογών», που ευνόησε την παραγωγή πομφολύγων. Φερ' ειπείν, ο Κόκκινος Πάνος Παναγιωτόπουλος (γνωστός και ως Κόκκινος Ζάχου, λόγω Μυκόνου) υποστήριξε ότι «η περισσότερο κοινωνιστική αντίληψη του Σαμαρά για την οικονομία μπορεί να διεμβολίσει καλύτερα τον χώρο του κέντρου και του ΠΑΣΟΚ».
Κατ' αρχάς, γιατί «κοινωνιστική»; Πες το, βρε αδελφέ, σοσιαλιστική να καταλάβει και ο κόσμος, αφού αυτό εννοείς!
Αντιπαρέρχομαι το πώς είναι δυνατόν σε ένα σοβαρό δεξιό κόμμα να συμβαδίζουν «κοινωνιστικές» (σοσιαλιστικές) αντιλήψεις για την οικονομία με την επιδίωξη της επιστροφής στην ιδεολογική καθαρότητα και μένω στο ερώτημα κατά πόσον θα ήταν χρήσιμη για τη χώρα μια κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία θα βασίζεται και στις ψήφους των «κοινωνιστών». Θα μπορούσε, λ.χ., ευκολότερα από τις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή ή τη σημερινή κυβέρνηση Παπανδρέου να προωθήσει τα επώδυνα, πλην απαραίτητα, μέτρα για τη δημοσιονομική εξυγίανση; Πολύ αμφιβάλλω. Η πορεία των κυβερνήσεων Καραμανλή, αλλά και οι έως τώρα ενδείξεις για την κυβέρνηση Παπανδρέου, δείχνουν ότι οι πλειοψηφίες που κερδίζονται με την καθιερωμένη συνταγή της πολυσυλλεκτικότητας δένουν τα χέρια εκείνων που τις κερδίζουν. Με την οικονομία μας στα πρόθυρα της πτώχευσης, κυβερνήσεις που υπόσχονται «κάτι ευχάριστο για όλους» δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν τίποτε. Μια ακόμη τέτοια κυβέρνηση δεν θα ήταν χρήσιμη σε κανέναν άλλον παρά στον εαυτό της.
Aλλά, εν πάση περιπτώσει, ο τ. βουλευτής της Ν.Δ. Αναστάσιος Καραμάριος, άνδρας απείρως σοφότερος εμού, ο οποίος τώρα δίνει τον αγώνα τον καλό υπέρ του Αντώνη στην ακριτική Δωδεκάνησο, θα με επέπληττε δριμέως για την επιμονή μου να δίνω περισσότερη σημασία στα οικονομικά μεγέθη παρά στα «οράματα». Οπως είπε, ερωτηθείς για την οικονομία, «Μα τα ελλείμματα είναι διαχρονικά από το 1821! Εμείς καταρρεύσαμε εξαιτίας συμπεριφορών». Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει! Το τραγουδούσαν οι ηρωικοί πρόγονοι μας για να εμψυχωθούν, αλλά εμείς δυστυχώς το πιστέψαμε...
Ο ξανθός με την Ντόρα
Μιλούσε αργά, με έναν τρόπο που έδινε την εντύπωση ότι δυσκολευόταν ψυχολογικά με αυτά που έλεγε. Αλλά κι εγώ (υποθέτω και πολλοί άλλοι), παρακολουθώντας τον Γιάννη Ιωαννίδη από την τηλεόραση να εκδηλώνεται υπέρ της Ντόρας, δυσκολευόμουν να πιστέψω αυτά που άκουγα, δεδομένου ότι ο βουλευτής της Α΄ Θεσσαλονίκης είναι άνθρωπος πολύ θρήσκος, οι δε απόψεις του στα λεγόμενα εθνικά θέματα ανήκουν μάλλον στον 19ο αιώνα. Κατόπιν τούτου, περιττεύουν οι ανησυχίες για την εξέλιξη του Μακεδονικού σε περίπτωση εκλογής της Ντόρας, καθώς είναι γνωστό ότι ο Γιάννης Ιωαννίδης επικοινωνεί προσωπικώς με τον Θεό.
Οσον αφορά τον λόγο για τον οποίο ο τ. υφυπουργός Αθλητισμού δεν επέλεξε να στηρίξει τον πολιτικό προϊστάμενό του στο υπουργείο Πολιτισμού (με του οποίου τις ιδέες ταιριάζει περισσότερο), αναρωτιέμαι μήπως οφείλεται στο γεγονός ότι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Αντώνη Σαμαρά ως υπουργό...
Υποθέσεις...
Αραγε, ποιον θα ψήφιζε πρόεδρο της Ν.Δ. ο Γιώργος (μεταμφιεσμένος ώστε να μην τον πάρουν είδηση) αν είχε τη δυνατότητα να μετάσχει μυστικά στην ψηφοφορία; Η εύκολη απάντηση είναι τον Αντώνη, διότι υπήρξαν συμφοιτητές και συγκάτοικοι στην Αμερική· και είναι η εσφαλμένη απάντηση. Η σωστή είναι ότι, βεβαίως, θα ψήφιζε τον Αντώνη, επειδή όμως αυτή είναι η επιλογή που αρμόζει στις ιδέες του Γιώργου. Θα ενθυμείστε ασφαλώς ότι, μέσα στην πρώτη εβδομάδα μετά τη νίκη του στις εκλογές, σε τρεις διαφορετικές περιστάσεις, ο Γιώργος προέτρεψε τους υπουργούς του να συμπεριφερθούν στην εξουσία ως αντιεξουσιαστές. Για τους γνωρίζοντες την πρόσφατη ιστορία, λοιπόν, δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο Αντώνης είναι ο κατ' εξοχήν αντιεξουσιαστής - αποδεδειγμένα!
Της μοίρας
Η ατμόσφαιρα του δείπνου είχε κάτι απροσδιόριστο που θύμιζε Bostonian establishment, ίσως λόγω της παρουσίας συγγενούς του Αντώνη Σαμαρά. Αναπόφευκτα, ερωτήθηκε κάποια στιγμή, αν πιστεύει ότι ο Αντώνης θα κερδίσει την εκλογή. Εκείνος έμεινε σιωπηλός για λίγο, κοίταξε το πιάτο, έπειτα έκανε ένα μορφασμό που σήμαινε «για φαντάσου!» και είπε: «Δυστυχώς, είναι καταδικασμένος να κυβερνήσει αυτή τη χώρα». Φυσικά, κατέκτησε τους συνδαιτυμόνες του με τέτοια αίσθηση του χιούμορ!
Για τη φουκαριάρα...
«Μιλώ για μια ενιαία κεντροδεξιά παράταξη, μεγάλη, λαϊκή, πατριωτική, όπου οι έννοιες πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, νεολαία δεν θα προκαλούν ντροπή αλλά περηφάνια». Ετσι περιγράφει τη Ν.Δ. των ονείρων του ο Παναγιώτης Ψωμιάδης. Τουλάχιστον όμως, αυτός έχει το θάρρος και το λέει! Οχι σαν κάτι άλλους που ντρέπονται να το πουν...
Η Μποτσουάνα;
Τα διεθνή πρακτορεία μεταδίδουν ότι, σύμφωνα με ορισμένους οικονομικούς αναλυτές, περισσότερο επίφοβα είναι τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου παρά της Κολομβίας και του Παναμά. Η Μποτσουάνα, με την οποία τελευταίως κάνουμε πολλή παρέα (έχουμε γίνει σχεδόν κολλητοί...) στις τελευταίες θέσεις των διεθνών αξιολογήσεων, προφανώς δεν έχει εκδώσει ακόμη ομόλογα και, γι' αυτό, δεν αναφέρεται. Κρίμα γιατί την είχαμε συνηθίσει...
---
Σημ.: η εικονογράφηση έγινε με ευθύνη της Stavrovelonias
....Βλέπω τον (κόκκινο) Πάνο στα απάνω του. Ε, μην μουρλαθούμε κιόλας, έλεος που λέγανε κάποτε κάποιοι από τους Ρηγάδες, εννοώ τον φίλο μου τον Ν. Ηλιόπουλο.
Από υιος+ασωτος | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 4:46 πμ
... καλημέρα "Ασωτε" ...
... έτσι που το πάνε, θα μας μουρλάνουν ...
... έρρωσο ...
Από Σταύρος Χ | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 7:16 πμ
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με το στανιό δλδ, κάνανε το θέμα διαδοχής να φαίνεται σαν να είναι πρόβλημα όλου του ελληνικού λαού !!! Μη χέσω !! Ο κόσμος έχει σημαντικότερα θέματα ν΄ ασχοληθεί, αλλά είναι πολλοί, πάααααρα πολλοί που τσιμπάνε και νομίζουν ότι τους αφορά... Θα αλλάξει προβιά το ζωντανό και κάτι τρέχει στα γύφτικα... βρε ΟΥΡΤ που λέει κι ένας φίλος συ-μπλόγκερ !!!!
Καλημέρα Σταύρο, καλό ΣΚ εύχομαι :-)
Από rubylo | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 8:38 πμ
... καλημέρα Ρούμπι ...
... αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας των αστικών κομμάτων ...
... σε κάνουν να νοιώθεις συμμέτοχος σε κάτι που - επί της ουσίας - δεν σε αφορά ...
... καλά να περνάς και μακριά από τέτοια ...
... έρρωσο ...
Από Σταύρος Χ | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 8:42 πμ
Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουν. Αλλά ο Ψωμιάδης, έχει καβαλήσει το ποδήλατο. Το πιο ατίθασο άλογο ξέρεις πιο είναι; Το καλάμι και το έχουν καβαλήσει όλοι τους. Καλημέρα Σταύρο
Από Alex Vasarmidakis | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 9:17 πμ
... καλημέρα Αλεξ ...
... καλαμοκαβαλάρηδες λοιπόν ...
... εμείς, όμως, τί φταίμε;
... έρρωσο ...
Από Σταύρος Χ | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 9:21 πμ
Καλημέρα Σταύρο, η Ν.Δ ζεί στον κόσμο της, ενώ οι ίδιοι τα έχουν κάνει σκ****α, τώρα σφυράνε αδιάφορα, και το μόνο που τους καίει ειναι το κόμμα, για τα προβλήματα της χώρας δεν δίνουν δεκάρα. Σ΄ αυτούς πάει η παροιμία ΄" εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ**** χτενίζεται ". Συγγνώμη για τις εκφράσεις που χρησιμοποίσα αλλά με έχουν εξοργίσει!!!
Από katerina kuriazakou | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 10:11 πμ
Σαφώς και μας αφορά όλους, αφού ένας από τους δυό θα μας γαμ..., εεε... κυβερνήσει κάποτε.
Απο την άλλη, όταν μαλώνουν οι ελέφαντες (πολιτικά παχύδερμα) την πληρώνουν οι βάτραχοι (ο λαουτζίκος).
Από dimitris | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 10:26 πμ
... καλημέρα οργισμένη Κατερίνα ...
... θα έλεγα ότι "και λίγα λες" ...
... έρρωσο ...
Από Σταύρος Χ | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 11:50 πμ
... γεια σου Δημήτρη ...
... ας μην έρθει ποτέ αυτή η ώρα ...
... ξέρεις τί είναι να 'σαι βάτραχος και να έχει ορέξεις ο ελέφαντας;
... βράστα ...
... έρρωσο ...
Από Σταύρος Χ | Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009 11:51 πμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας